30 JAAR ’t SCHRIJVERKE


De wijk ‘De Groote Akkers’ begon zo rond het einde van de jaren tachtig voldoende vorm te krijgen om er een basisschool neer te zetten. Hoewel, één school? Zowel het Katholiek Schoolbestuur Goirle als de gemeente Goirle wilden allebei in dat onderwijsgat in de markt duiken, met als gevolg dat een katholieke en een openbare school onder één dak werden samengebracht. Maar dat nieuwe gebouw stond er natuurlijk niet zomaar! Daarom maakte ‘t Schrijverke in augustus 1987 met 51 leerlingen en vier personeelsleden haar start in een drietal lokalen van de oude Agnesschool op het Oranjeplein. Door de wat kleine huisvesting werden wekelijks de bouwvorderingen aan de Guido Gezellelaan nauwlettend gevolgd en de vreugde was dan ook groot toen op 26 mei 1988 het prachtige nieuwe gebouw in de Groote Akkers kon worden betrokken.

Onder het motto ‘samen onder één paraplu’ werd het schoolgebouw geopend. De Bron links van de voordeur en ’t Schrijverke rechts, hoewel dat de eerste tijd ook nogal eens door elkaar liep. In dit nieuwe schoolgebouw werd gestart met een groep 1/2, 3/4, 5/6 en 7/8. Eerste jaren die zich kenmerkten door de leuke en minder leuke perikelen van een opstart, zoals een modderbak op de speelplaats, overlopende rioleringen in de kelderlokalen en een viertal schoolverlaters die niet in een kampeerboerderij maar in een luxe Centerparcs huisje op schoolkamp ging.

Groei en ruimte(-gebrek!)

Vanaf dat moment ging het crescendo met ’t Schrijverke. Tegen alle verwachtingen in groeide de nieuwe openbare school als kool. De leerlingen stroomden van alle kanten toe en de bijbehorende leerkrachten volgden met groot enthousiasme. Die groei loopt eigenlijk als een rode draad door de verdere geschiedenis van de school. Het jasje was verschillende keren te krap en dat maakte steeds opnieuw uitbreiding van de school noodzakelijk. Noodlokalen volgden al snel. Ze kregen passende namen als ’t Penneke en ’t Gummeke. Laatstgenoemde lokalengroep werd zelfs nog ooit door "koningin Beatrix" geopend. De lange gang werd nog langer gemaakt met uitbreiding van enkele kleuterlokalen.

Een school die volwassen werd 
De koffiekamer werd vergroot en met enige regelmaat werden ook de speelzaal, de teamruimte en de gemeenschapsruimte als lokaal in gebruik genomen. De eerste directeur "meneer Paul B" had inmiddels plaatsgemaakt voor "meneer Marton", die op zijn beurt weer werd opgevolgd door "meneer Paul A". Door alle bedrijven heen liep conciërge "meneer Christ" zich het vuur uit de sloffen om het bedrijf draaiende te houden. Maar de groei kende geen grenzen. Naast een steeds groter wordend aantal kleutergroepen kwamen er van elk leerjaar twee parallelgroepen.

De school groeide verder. Dat betekende zelfs dat gedurende één schooljaar met de groepen 8 moest worden uitgeweken naar een dislocatie bij basisschool De Regenboog. Dat er iets structureels moest gebeuren was duidelijk. ’t Schrijverke kende inmiddels zo’n 300 leerlingen en de toekomstvoorspelling wees uit dat het daar niet bij zou blijven. Met de realisatie van een nieuwe wijk (De Hoge Wal) kreeg De Bron de mogelijkheid een andere locatie te betrekken en zo kwam het gehele schoolgebouw in De Groote Akkers beschikbaar voor ‘t Schrijverke. Dat gaf even lucht en ruimte. In de gemeenschapsruimte verscheen zowaar een compleet theater, genoemd naar conciërge ‘meneer Geert’ die er een grote bijdrage aan leverde.

Maar ’t Schrijverke bleef groeien.

Weer verschenen er noodlokalen. Een compleet nieuwe aula met computerbalkon was natuurlijk een mooie verrijking van de school. En nog waren de grenzen niet bereikt, maar de ruimte werd steeds meer beperkt. Om de overlast voor de buurt met nog meer noodlokalen niet al te groot te maken, werd door een knap staaltje architectuur ruimte gevonden in het hart van de school. Hier verschenen vier prachtige lokalen met daaronder een geheel vernieuwde gemeenschapsruimte en enkele werkkamers. Een gloednieuwe speelplaats en opgepimpte lokalen zijn voorlopig de laatste werkzaamheden in het groeiproces van een school die volwassen werd! Een proces dat ervoor gezorgd heeft dat aan het eind van dit schooljaar zo’n 600 leerlingen, onderverdeeld in 24 groepen, een fijn plaatsje hebben gevonden, onder leiding van meneer Herwin.

Elke dag een feestje!

Leerlingen die gedurende al die jaren meer leerden dan er in de reken- en taalboeken stond aangegeven, planten verzorgden in de schooltuin, hun spel speelden op de speelplaats en op het grasveld achter de school en van tijd tot tijd naar een echt schoolbos trokken dat door ’t Schrijverke was geadopteerd. De leerkrachten probeerden er elke dag weer een feestje van te maken, al zullen waarschijnlijk over dat "elke dag" bij onze oud-leerlingen de meningen verdeeld zijn. Feesten werd het pas echt tijdens de lustrumvieringen, die als hoogtepunten in de geschiedenis van de school kunnen worden aangemerkt. Maar sfeervol waren ook bijvoorbeeld de vieringen in de aula of het Jan van Besouwhuis, de musicals, het Sinterklaasfeest, Kerst, carnaval en de Paaslenteviering. 
En wat te denken van de themadagen die bol stonden van leuke, eigen bedachte activiteiten, dagen waarop het saamhorigheidsgevoel extra sterk naar voren kwam doordat oudere en jongere leerlingen, geheel door elkaar gemixt, gezamenlijk optrokken. Om de twee jaar liepen, fietsten, schaatsten of zwommen de leerlingen zich het vuur uit hun sloffen voor een Goede Doelactie. Veel geld werd bijeengebracht voor o.a. de Emmanuelschool in Ghana, Stichting Hulphonden, Stichting Pardoes en het Verpleeghuis Goirle.
 

Ouders droegen belangrijke steentjes bij aan de ontwikkeling van de school. Ontelbare keren werd een beroep op hen gedaan: als leesmoeder, begeleiding bij uitstapjes, keuze-uurhulp of luizenouder. De meest enthousiasten onder hen sloten zich aan bij de activiteitencommissie of de MR. De vele overblijfkrachten verenigd in Stichting ’t Overblijverke zorgden ervoor dat de kinderen op een plezierige manier konden overblijven. Ook de voor- en naschoolse opvang deden hun intrede. Tijdens de jaarlijkse (inmiddels vermaarde) Afsluitavond lieten ouders zich niet onbetuigd en ging met enige regelmaat "het dak eraf"!
 

‚Äč"Jong en enthousiast"

Het schoolteam groeide uit tot zo’n 60 medewerkers. De directeur kreeg een administratrice, de school zijn vakmensen, zoals IB-er, RT-er, ICT-er, vakleerkrachten, specialisten en wat al niet meer. De conciërges vormen inmiddels zelf een volwaardig team met vaste krachten en vrijwilligers. En de leerkrachten….? Die blijven zich na al die jaren nog steeds jong en enthousiast noemen, al verschijnen bij enkele van hen ook hier en daar wat grijze haren. Ze gaan nog steeds elk schooljaar met z’n allen op studieweekend en zijn dan overdag heel hard aan de slag met nieuwe ontwikkelingen en onderwijsprocessen. Maar wie ze tijdens dat weekend in de avond en nacht zou tegenkomen?! Hoewel… ? Misschien ligt bij die teamgeest en dat plezier nu wel juist de basis van het enthousiasme dat zo kenmerkend is voor ‘t Schrijverke. Al bijna 30 jaar!!!!!